Een doorsnee leven bestaat voor een flink deel uit ‘gewone’ dagen. Gelukkig maar, alleen maar climaxen zou hoogst vermoeiend zijn. En over dieptepunten zullen we het maar niet hebben. Dus van die gewone dagen kun je maar beter het beste maken en de kleine gelukjes vieren. Maar zie me hier prediken. Na een week die niet bepaald eentje was om in te kaderen, was ik zelf niet bijzonder bedreven in het zien van die kleine gelukjes. Je kent het wel: sputterende projecten en andere zaken die anders uitdraaiden dan je ze verwacht had. Zo’n week waarbij ik tegen de vrijdagavond aan alles heel zwaar begon te tillen. Gelukkig was er nog het thema van de BlogBoost Najaarschallenge dat me verplichtte om na te denken over die kleine gelukjes en ze eens op te lijsten. Die kleine feitjes waaruit een mens weer wat energie haalt. Het zou kunnen dat ik deze lijst in de loop der tijd nog verder ga aanvullen. Dit soort deugddoende momentjes zijn soms zo klein zijn dat je er niet altijd voldoende bij stil staat.
- In mijn bed kruipen en keer op keer beseffen dat dat zoveel beter ligt dan in de zetel in slaap vallen.
- Experimenteren in de keuken en leuke combinaties ontdekken. Zoals deze wortelcake met romige topping.
- Dromen dat ik mij overslapen hebt op een dag waarop ik nergens verwacht wordt.
- Een hit uit mijn jeugd horen. Toen ik in pre-coronatijden ’s nachts naar huis reed na een feestje werd de saaie rit plots opgevrolijkt met dit lang vergeten nummer op de radio.
- In de supermarkt een product ontdekken waarvan ik niet dacht dat het al beschikbaar was bij ons.
- Een warm bad met héél véél bubbels.
- De kassa uitkiezen waar het wél vlotjes gaat.
- Onverhoopt vlot achteruit parkeren (revolutionair voor een parkeer-drama als ik).
- Taalgrapjes: Ik word altijd heel goed gehumeurd van gevatte taalgrapjes. En ze mogen zelfs best een tikje flauw zijn. Zo zijn de heren van De Psychologie van Succes-podcast daar sterk in. Bovendien larderen ze hun podcast ook nog eens met zinnige dingen.
- Een compliment krijgen over een outfit waarover ik nauwelijks nagedacht heb.
- Werkgerelateerd: Na heel lang sleutelen aan een montagevoorbereiding toch de puzzelstukjes in elkaar zien vallen.
- ’s Morgens beneden komen en verwelkomd worden door de geur van verse was die sinds de avond voordien hangt te drogen.
- Een onverwacht cadeautje. Zoals toen mijn moeder kwam aanzetten met dit schattige sinterklaaskoffertje.
- Opruimen (en weggooien).
- Als iemand “herkenbaar!” reageert op Instagram stories.
- Onderaan de snoepdoos chocolade ontdekken waarvan ik niet wist dat ik ‘m nog had.
- Tijdens het afwassen nog net op tijd iets breekbaars van een val redden.
- Een leuke vondst in de kringwinkel.
- Een pakketje dat geleverd wordt. Ook al is het 9 van de 10 keren zelf betaald, het blijft leuk.
- Simba: Hij dook al op bij deze post over energiegevers en daar is hij weer. ik kan dit soort lijstjes onmogelijk maken zónder een plaatsje voor de viervoeter. In deze moeilijke tijden is het heerlijk om een complexloos wezen in de buurt te hebben, wiens grootste probleem in dit leven is: “Help, mijn bal is onder de salontafel gerold.” Ik begrijp nog altijd niet hoe het comfortabel kan zijn om met je kop op de salontafel te rusten, maar grappig is het wel. De vernielzucht van de eerste maanden heb ik gelukkig kunnen afleren. Nu moet er soms nog eens een zacht voorwerp aan geloven, zoals dat zakje thee dat hij uit mijn werktas pikte. Om er dan vervolgens quasi nonchalant bij te gaan liggen alsof er niets aan de hand was.
