Site icoon Picnic Pleasures

Wijvenweek: Over guilty pleasures en andere kleine kantjes

Deze post verschijnt in het kader van Wijvenweek

Guilty pleasures? Hoeveel wil je er weten? Ik ben helemaal opgetrokken uit guilty pleasures. It’s my middle name. Maar omdat je tijd kostbaar is, deze uitgelezen selectie uit het ruime aanbod.

1. Mijn onverbeterlijke neiging tot nachtuilen (ook al weet ik dat ik daar luttele uren later zeer veel spijt zal van hebben). Die nachtelijke tijd vul ik met werken (daarbij mails in concept zettend omdat ik op bepaalde uren niet op de “send” knop durf te drukken), het internet afschuimen of m’n afwas doen. Dat laatste in combinatie met een marathonzitting van de Dr. Oz-show op Vitaya. Dr. Oz is m’n held. Hij mag dan Amerikaans zijn en een tikkeltje gladjes, na iedere uitzending is m’n voorraad goede voornemens alweer aangegroeid.

2. M’n tweede guilty pleasure speelt zich af in de zetel en daar hoort eerst wat duiding bij. M’n salon is van het type “bommazetel”. Een beetje oneerbiedig zou ik er kunnen aan toevoegen “letterlijk”. Hij is van de vorige, bejaarde, eigenaars van m’n huis die ‘m achterlieten omdat ze naar een gloednieuwe serviceflat verhuisden. De kleur is roestbruin. De stijl “ouderwets Vlaams”. Om maar te zeggen dat ik niet echt zuinig ben op m’n sofa. Onderhavig tafereel zal zich dus niet meer afspelen eens er een strak wit model van, ik noem maar wat, Natuzzi of MDF Italia in m’n woonkamer prijkt. Gezien de prijs kan dat helaas nog even duren en ga ik dus lustig verder met één van m’n favoriete bezigheden waaraan ik me vooral op vrijdagavond bezondig: eten in de zetel. En dan krijg je dit soort foto’s:

Dat bakje friet is toevallig, want echt vaak eet ik die niet. Wel m’n favoriete fastfood zijn de bakjes sushi uit Delhaize. Óp de armleuning komt het bakje. Vóór de armleuning een klein tafeltje met daarop allerlei toebehoren. Zoals de sausjes die in de verpakking zitten, extra sojasaus en een potje gemberpasta (hemelse combinatie met sushi!). Een hele constructie dus op een kleine oppervlakte die, eerlijk waar, nog nooit met brokken afgelopen is. En ik vergeet nog het belangrijkste onderdeel: een glas cava, onmisbaar op vrijdagavond. Misschien past dat niet bij sushi (wat hoor je daar eigenlijk bij te drinken?), maar wat mij betreft gaat zo ongeveer alles samen met cava. En als ik daar dan zo zit, met m’n sushi en m’n bubbels, dan kan m’n avond al niet meer stuk:-)

Mobiele versie afsluiten